หงอกากี่ ชินวิถี

            พระยารัษฏานุประดิษฐ์มหิศรภักดี คอซิมบี๊ ณ ระนอง ท่านเจ้าคุณเทศาภิบาลมณฑลภูเก็ต ได้เห็นความยากลำบากที่ไม่สะดวกของผู้คนในมณฑลภูเก็ตเมื่อเดินหาซื้อสินค้าในตัวเมืองที่มีตึกแถว ยิ่งในภูเก็ตซึ่งมีฝนตกชุก จะตกเมื่อไรก็ไม่มีสัญญาณเตือน จนเป็นที่รู้กันว่า “ฝนพังงา ฟ้าภูเก็ต” คือฝนฟ้าในภูเก็ตและพังงาเปลี่ยนแปลงได้รวดเร็วมาก แล้วเรื่องอะไรจะให้ประชาชนเดินกรำแดดหรือกรำฝนโดยไม่จำเป็น ด้วยเหตุนี้ท่านเจ้าคุณรัษฏานุประดิษฐ์ฯ จึงให้ผู้สร้างตึกแถวจัดทำ อาเขด ไว้หน้าบ้านเป็นแนวเดียวกัน เพื่อประชาชนจะได้ใช้เป็นทางสาธารณะสัญจรไปมาได้โดยสะดวก ไม่ต้องกรำฝนให้เปียกปอน ไม่ต้องร้อนเพราะกรำแดด ชาวภูเก็ตเรียก หง่อก่ากี่, หง่อข่าขี่, หง่อคาขี่ 

                
ตึกแถวที่มีอาเขดในเขตเทศบาลเมืองภูเก็ต เช่นที่ถนนดีบุก ถนนกระบี่ ถนนเยาวราช แถวน้ำ บางเหนียว แต่ที่มีอาเขตติดต่อกันมากคูหาที่สุดอยู่ที่ถนนถลาง เพียงที่นี่เพียงแห่งเดียวก็กล่าวได้ว่า ภูเก็ตเป็นจังหวัดที่มีอาเขดมากคูหาที่สุด

เปรียบเทียบจากเมื่อก่อนที่จะมีพื้นที่ให้คนสัญจรไปมาได้หยุดพัก เมื่อตอนฝนตกหรือแดดออกแต่สมัยนี้มีการนำเก้าอี้หรือสิ่งของต่าง ๆ มาตั้งไว้ แตกต่างจากเมื่อก่อนที่มีระบบระเบียบ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แต่ปัจจุบันนี้เกิดความเห็นแก่ตัว

🔹 นางสาววิไลวรรณ เพ็ชรลุ

     รปศ.591 เลขที่ 37